Wnętrze pracowni ceramicznej z rzędem kół garncarskich

O nas

Pracownia, która powstała z potrzeby wolniejszego rzemiosła

Historia miejsca, w którym początkujące dłonie uczą się pracować z gliną krok po kroku.

Nasza historia

Od jednego koła garncarskiego do pełnej pracowni

Pracownia Keyiri Hayawe powstała jako niewielka przestrzeń warsztatowa, w której najpierw ćwiczyła garstka osób poznających się z gliną wieczorami po pracy. Z czasem okazało się, że zapotrzebowanie na zajęcia prowadzone spokojnie, bez presji i bez zakładania jakiejkolwiek wiedzy wstępnej, jest znacznie większe niż jedno stanowisko przy oknie.

Dziś pracownia mieści się w większym lokalu przy Alejach Politechniki w Łodzi, ale zasada pozostała ta sama. Grupy są małe, tempo jest dopasowane do uczestników, a każde zajęcia zaczynają się od pytania, czy ktokolwiek miał wcześniej kontakt z gliną. Zwykle odpowiedź brzmi: nie, i to jest właśnie ten punkt startu, dla którego to miejsce zostało pomyślane.

Pomieszczenie z piecem ceramicznym używanym do wypalania naczyń

Mniejsza skala pozwala zachować uwagę, jaką każdy początkujący naprawdę potrzebuje.

Instruktorzy

Osoby, które prowadzą Cię przez pierwszy kontakt z gliną

Portret instruktorki ceramiki w fartuchu roboczym w pracowni

Prowadzenie zajęć podstawowych

Osoba odpowiedzialna za pierwsze spotkania z kołem garncarskim, ze szczególnym naciskiem na tłumaczenie podstaw w sposób zrozumiały dla zupełnie nowych uczestników.

Podejście do nauczania

W pracowni obowiązuje zasada, że pytanie uznawane za oczywiste nie istnieje. Instruktorzy tłumaczą każdy etap tak, jakby uczestnik naprawdę widział glinę po raz pierwszy w życiu, bo najczęściej właśnie tak jest.

Zamiast poprawiać pracę uczestnika za niego, instruktor pokazuje ruch dłoni i pozwala go powtórzyć, nawet jeśli wymaga to kilku prób przy tej samej misce.

Instruktorzy uczą procesu, nie tylko efektu końcowego.

Nasze podejście

Zasady, które kształtują każde zajęcia

Brak oceniania

Krzywa miska albo pęknięty brzeg to część nauki, a nie powód do zawstydzenia. Uczymy się na błędach, bo to naturalny sposób pracy z gliną.

Uwaga dla każdego

Kameralna liczba uczestników pozwala instruktorowi zauważyć, kto potrzebuje dodatkowego wsparcia, a kto woli pracować samodzielnie.

Szacunek do materiału

Uczymy nie tylko techniki, ale też tego, jak dbać o glinę, narzędzia i przestrzeń wspólną, z której korzysta cała grupa.

Cierpliwość jako metoda

Praca z gliną wymaga czasu, którego nie da się przyspieszyć. Ten sam czas dajemy uczestnikom zajęć, bez wywierania presji tempa.

Te cztery zasady towarzyszą każdej grupie od pierwszych do ostatnich zajęć.

Chcesz zobaczyć pracownię na własne oczy?

Napisz do nas przed zapisaniem się na zajęcia, jeśli masz pytania dotyczące przebiegu kursu lub organizacji grup.

Skontaktuj się z nami
Skopiowano!